Bł. Michał Giedroyć (ok. 1420-1485) zakrystian z kościoła św. Marka Ewangelisty w Krakowie, którego kult trwający od wieków zatwierdził Ojciec Święty Franciszek 7 listopada 2018 roku. Tym samym potwierdził, że Michał Giedroyć jest błogosławionym Kościoła katolickiego. Przez całe swoje życie zakonne był on zakrystianem. Mimo swojego książęcego pochodzenia (pochodził
z rodu kniaziów litewskich) i ukończenia studiów uniwersyteckich w Krakowie, mając również świadomość swoich fizycznych ograniczeń (utykał na jedną nogę), nie pragnął przyjąć kapłaństwa, ale pozostał bratem zakonnym.
Będąc głęboko zjednoczonym z Chrystusem otrzymał od Boga łaskę czynienia cudów: uzdrowił wielu chorych znakiem krzyża
i modlitwą wstrzymywał pożary, przepowiadał rzeczy przyszłe. Jako skromny brat zakonny stał sie ojcem duchownym dla wielu, którzy przychodzili do świątyni, by prosić Go o modlitwę, radę i powierzać różne troski serca. Był jednym z potężniejszych ewangelizatorów ówczesnego Krakowa. Ludzie przychodzili do niego, prosili o modlitwę i radę, która okazywała się niezwykle skuteczna.
bł. Michał Giedroyć, jest w Kościele szczególnym darem dla zakrystianów, jako ich patron, może na nowo pomóc rozbudzić miłość do Chrystusa, odnaleźć z Nim żywą więź, by liturgia w naszych kościołach mogła być sprawowana godnie i z należytym szacunkiem. Zakrystianie w swej posłudze przy ołtarzu często pozostają na uboczu, ale troszcząc się o przestrzeń sakralną mają wpływ na to jak gromadzący się w niej wierni odbierają ją i przeżywają. Swoją świadomą postawą świadczą wobec gromadzącego się w przestrzeni kościoła ludu wiernego, który również od nich może uczyć się wiary w obecność Chrystusa
w sakramentach, szczególnie w Eucharystii, w słowie Bożym, w osobie kapłana, w zgromadzonej wspólnocie Kościoła i we własnym sercu, by stawać się również świadkami Bożej obecności wobec tych, którzy Boga jeszcze nie poznali, a przychodzą do świątyni w różnych okolicznościach życia.
Papież Jan Paweł II w roku 1985 napisał w liście na 500-lecie śmierci bł. Michała Giedroycia: w sposób szczególny zachęcam, aby przy tym grobie modlili się ci, którzy dostąpili przywileju posługiwania świętej Liturgii w rozmaitych jej warstwach. Zarówno posługujący przy sprawowanym Misterium naszego Zbawiciela, jak i ci, którzy oddają się na służbę jego poznania i ciągłego zgłębiania. Ludzie, którzy służą muzyce i śpiewowi „na większą chwałę Boga”, którzy podejmują trud wznoszenia świątyń i ci, którzy troszczą się o to najbardziej, by ołtarz ofiary Chrystusa przemawiał czytelnym językiem piękna. Niech zwłaszcza zakrystianie widzą w Michale Giedroyciu swój wzór i niech posługują Chrystusowi Panu obecnemu w kościele, tak jak On to czynił – w cierpliwości i miłości.
Grób i relikwie bł. Michała znajdują się w kościele św. Marka w Krakowie.
Modlitwa za wstawiennictwem bł. Michała
Boże, Ojcze Wszechmogący, Ty przez błogosławionego Michała Giedroycia uczysz nas pokornego trwania w Twojej obecności
i spełniania rzeczy małych w wielki sposób.
Za jego wstawiennictwem spraw, abyśmy zjednoczeni z Chrystusem w Eucharystii, jak Maryja pod Krzyżem,
służyli braciom z cierpliwą miłością. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen
Imprimatur
Kuria Metropolitalna w Krakowie 525/2019 z dnia 19.03.2019
+Jan Szkodoń, wik. gen.
Litania za wstawiennictwem bł. Michała
Kyrie, eleison; Christe, eleison; Kyrie, eleison Chryste, usłysz nas; Chryste, wysłuchaj nas,
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Jezu, Synu Boga żywego,
Święta Maryjo, – módl się za nami.
Święty Józefie,
Święty Piotrze,
Święty Pawle,
Święty Janie,
Święty Augustynie,
Błogosławiony Michale, Patronie Litwy i darze dla Polski,
Przemilczany święty,
Cichy orędowniku,
Troskliwy opiekunie domu Bożego,
Pokorny sługo ołtarza,
Stróżu Hostii Przenajświętszej,
Bezwiedny apostole krzyża,
Milczący heroldzie Zmartwychwstałego,
Wyznawco miłości ukrzyżowanej,
Wierny Synu Maryi Bolesnej,
Pielgrzymie na wskazanej przez Nią drodze,
Naśladowco mądrej cierpliwości,
Proroku widzący świętość w codzienności,
Zakonniku objawiający cuda w zwyczajności,
Za wstawiennictwem Błogosławionego Michała:
- stałości w wierze – naucz nas, Panie
- gorliwości w służeniu Tobie,
- synowskiej modlitwy,
- wrażliwości na Twój głos,
- pragnienia przebywania z Tobą,
- radości z uczestnictwa w Twoim życiu,
- gotowości do wyrzeczeń dla Twojej chwały,
- składania ofiary z siebie,
- ufności w zwycięstwo krzyża,
- umiłowania Eucharystii,
- dojrzałego uczestnictwa w Liturgii,
- cichości i pokoju,
- miłości w czynach,
- mądrości krzyża,
- dostrzegania sensu cierpienia,
- wytrwałości w utrapieniach,
- męstwa w poniżeniu,
- pokory w wywyższeniu,
- roztropności działania,
- naśladowania cnót Maryi, wypełniania rzeczy małych w wielki sposób,
- zrozumienia życia według rad ewangelicznych,
- troski o piękno Kościoła-Oblubienicy Twojej,
- szacunku dla kapłaństwa,
- macierzyńskiej miłości do Twojego Kościoła,
- doprowadzenia braci do Ciebie,
- rozeznawania Ciebie w świecie,
- rozpoznawania Twojego oblicza w twarzy potrzebującego człowieka,
- uporządkowanej miłości do wszystkich ludzi,
- wybierania Ciebie ponad wszystko,
- nadziei na Twoją łaskę,
- odkrycia własnego powołania, – naucz nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.